Tot je zelf komen

Gepubliceerd op 26 april 2020 om 09:00


Het zit in ons systeem als moeder. Als vrouw, als man zijnde wellicht evengoed. De maatschappij wil door. Wilde door. Moest door. Maar het kon niet. Nu even niet. Even ligt alles plat. Even liggen latten laag, was er het samenzijn als familie, huisgezin, slechts het enige dat er nog toe deed. En dan besef ik hoe dubbel dit is voor ons gezin. Maar ik besef ook ondanks het heel zwaar is dat we dit een beetje nodig hadden.

 

Ik zal bekennen. Het zit in elk geval in mijn systeem. In mijn lijf om te hollen en te vliegen. Om veel te doen en te genieten van het feit dat het lukt.Want de laatste tijd zocht ik opnieuw naar balans. Ondanks veel behandelingen en operaties bleef ik door gaan. En zetten ik me zelf eigenlijk beetje op het einde neer. Als me kinderen en man maar gelukkig zijn. Ik bleef lachen en door gaan. Want pijn ja die heb ik ook als ik stil zit.

 

Het is april en deze maand is vrij dubbel eind april 2019 ondekte ik die vervelende bobbel in me borst. En dat veranderde ons het leven. Alles stond op ze kop en wisten we soms niet meer hoe of wat. Ben telkens goed op weg en is er weer een bom. Maar een ding ik ben niet kapot te krijgen (stoute soldaatjes).

 

En dan is er een virus die wereldwijd zorgt voor een soort samenhorigheid. Voor verplichte stilstand. Een gespreksthema van de dag. Alles is anders veel is dicht. En de kindjes hebben geen school meer. Maar voor sommige dingen is dit goed. Natuurlijk niet voor bedrijven die lopen te bidden dat ze snel open mogen. Maar ook voor de mensen die corona hebben. En voor de mensen die alleen zijn. Opnieuw plof ik op de bank neer. Met een hoop ideeën in me hoofd. Want als je zo veel thuis zit ga je nadenken en krijg je mooie ideeën in je hoofd. Dat is bij mij ook zeker het geval. En dat is voor mij zeker een plus punt.

 

En natuurlijk is dit oom het moment om te vertragen. Om te ontdekken wie ik ben, en wat ik allemaal nog meer wil. Het vervelende jaar een plaatsje te geven en aan het hede te denken. Maar ook dingen te doen die je al wilde doen. Dingen schoon maken, verven maar ook meer te bloggen en concepten te bedenken. Je merk aan bedrijven dat ze weinig samenwerking aanvragen. Maar dat komt goed. Want ik heb zat inspiratiebronnen. Ik kijk naar films en natuurlijk zorg ik voor me twee terror's. Dat is soms geestelijke en lichamelijk zwaar. Maar ben trots op mezelf want ik weet ik kom er wel.

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.