En daar kwam de brief (gastblogger Danielle)

Gepubliceerd op 5 mei 2020 om 18:36

In deze blog deelt onze vaste gastblogger iets heel persoonlijks

 

En dan krijg je de brief binnen. Aan de familie van ..... Deze informatiebrief ontvangt u van een familielid omdat in uw familie een erfelijke aanleg voor borst en eierstokkanker is vastgesteld. SHIT!

 

Ergens wist ik het al. De ene na de andere vrouw in onze familie krijgt borstkanker. Mijn moeder was een van de eerste en overleefde dit niet. Zij overleed in november 2002. Mij is al meerdere malen gevraagd of ik gen onderzoek wilde doen. Dit wilde ik nooit! Ik wilde niet weten of ik aanleg had. Had ik dit wel en wist ik dat ik gendrager was, was ik nooit aan kinderen begonnen en was ik nooit getrouwd. Mijn huwelijk is na 2 jaar geëindigd helaas maar man wat hield en hou ik nog steeds zielsveel van die man en ik had het voor geen goud willen missen. Net als m’n dochter trouwens.

 

Nu kwam de brief weer binnen. Een tante van mijn moeder en dus de zus van mijn oma (moeder van mijn moeder) is gen drager. Mijn eerste reactie was NEE. Ik wil niet weten of ik 60-80% kans heb op borstkanker. Ik wil niet weten of mij net zo’n leven als mijn moeder te wachten staat en ik wil niet nu al weten dat de kans groot is dat mijn dochter er alleen voor komt te staan met haar papa. Ik weet hoe vervelend dat is. Ik wil het niet, ik wil het niet, ik wil het niet.

 

Toch ging het aan mij knagen. We zijn bijna 20 jaar verder nadat mijn moeder ziek werd. De wetenschap is al zo veel verder dus de behandelingen zijn al veel verder en ben ik het m’n dochter niet verschuldigd? Verdiend m’n dochter het niet? Te weten dat de kans er is?

 

Hoe veranderd ons leven als ik gen drager ben? Durf ik nog een nieuwe relatie te beginnen? In de toekomst nog een kindje? In de brief staat ook dat het advies is om borsten, eierstokken en baarmoeder te laten verwijderen. Durf en kan ik nog genieten van de jaren die ik niet ziek mag zijn? De kans bestaat natuurlijk ook dat ik nooit ziek word. Dat besef ik ook wel. Maar toch.. Je gaat er zo naar leven.

 

Toch heb ik net de huisarts opgehangen. Ik heb om een doorverwijzing gevraagd naar het UMC. Daar ligt bloed opgeslagen van mijn moeder en daarmee kunnen ze het gen onderzoek doen. Ik ga dit doen. Ik ben dit verplicht aan mijn dochter maar man wat is dit eng! Ik ben doodsbang.

Deze blog wordt vervolgd...


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Anne lopes
2 maanden geleden

Wat special dat je dit deel. En zet dit door voor je dochter maar ook voor jezelf. Char kan je denk goed steunen. Komt goed power vrouw

Mamablogger
2 maanden geleden

Mooie bijzondere blog met een randje verdriet er om heen. Daarom is deze blog zo bijzonder. Ze zijn eerlijk en oprecht. Het komt goed met jou danielle. Zet je onderzoeken door en laat je vaak controleren. Liefs bloggermama

Pris
2 maanden geleden

Wat een bijzondere blog. Helaas komt dit heel vaak voor. Denk dat je charlotte er over mee kan praten. Ga de onderzoeken doen. Misschien is er niets en ben je openlucht als er wel wat is dan kan je er op voorbereiden. Doe dit voor je familie en je mooie dochter! Liefs en hoop binnenkort goed bericht te lezen

Rilanadelica@hotmail.com
2 maanden geleden

Kippenvel.... Dit zelf ook mee gemaakt. Super datje heb gebeld! Dikke internet knuffel en gooooooo super mama!

Kleingeluk
2 maanden geleden

Dapper en stoer dat zijn de juiste woorden. 🍀🍀